YOUQINE LEFÈVRE
Far from home
28/03 - 30/05/18


En français| In English



youqine_lefevre_site_2

© Youqine LEFÈVRE, reeks Far from home, 2016

Far from home, ver van huis en familie. Dit project gaat over kinderen in een afgelegen tehuis in de bergen. Ze werden hier geplaatst omdat hun ouders tijdelijk niet in staat zijn voor hen te zorgen.
Deze kinderen moeten tegen hun zin afwijken van het ‘gewone’ traject dat ze hadden moeten volgen. Door de opgelopen trauma’s zijn het eigenlijk al geen kinderen meer. Ze bevinden zich in een soort overgangsgebied, een tussenperiode, een vage zone waar de wereld van de kinderjaren een beetje blijft doorwerken.

Intimiteit, kindertijd, herinnering en het gezin en zijn mankementen zijn terugkerende onderwerpen in mijn artistieke praktijk omdat ze me rechtstreeks aanbelangen. Ze hangen nauw samen met mijn persoonlijke geschiedenis, met mijn adoptie. Het zijn een soort obsessies. Voor mij bestaat de uitdaging erin mijn eigen familiale en persoonlijke problematiek open te trekken. Uitgaande van mijn persoonlijk verhaal wil ik tot een bredere kijk komen.

Van bij de aanvang van dit project was het me duidelijk dat ik enkel de kinderen en niet de opvoeders of de ouders diende te fotograferen. De jongeren staan centraal. Hun geschiedenis sluit aan bij de mijne. In mijn portretten tracht ik een moment van ongedwongenheid, van innerlijk respijt te vatten: de voorstelling van zichzelf voorbij, weg van de rol die de gefotografeerde denkt te moeten spelen voor de lens, om te komen tot een schoonheid van het “zijn”. Voor mij komt het erop aan een kwetsuur, een onzekerheid, een soort besluiteloosheid te onthullen, een fragiliteit die een echo krijgt in de omgeving, als een verwijzing naar de situatie die ze beleven. De sterke aanwezigheid van de natuur en van het landschap in de reeks is niet toevallig, maar resulteert uit mijn talloze omzwervingen en gemoedstoestanden ter plaatse.

Far from home is een werk van lange adem dat geduld vraagt. Ik streef naar een zekere “traagheid” waardoor er een gevoel van nabijheid ontstaat met de gefotografeerde personen en plaatsen. Ik voel de nood me onder te dompelen in de omgeving, een band te scheppen met de modellen, eigenlijk wil ik op een bepaalde manier deel uitmaken van de gemeenschap. Beetje bij beetje kom ik dichter bij deze kinderen, zowel op persoonlijk vlak als formeel. Het gaat om een bevraging van hun intieme leefwereld. Bovendien geven mijn foto’s van landschappen, interieurs of objecten opzettelijk weinig informatie vrij, ze zijn bijna abstract. Mijn artistieke aanpak situeert zich, in een wankel evenwicht, op de grens tussen het documentaire en het persoonlijke. Naarmate het project evolueert, neigt de balans meer en meer naar het intieme.

Beelden van stenen komen meermaals voor in de reeks, in het bijzonder voor twee van de jongens in het tehuis. Ze hebben dan ook een werkelijke waarde. Met hun beperkte kennis van mineralogie en lithotherapie schrijven ze er bepaalde krachten aan toe: ze zijn in staat te troosten of woede te bedaren. Tijdens het vertrekritueel, wanneer het kind het tehuis verlaat om definitief naar huis terug te keren, krijgt het van een opvoeder een steen die het beste zijn persoonlijkheid weergeeft.
Deze stenen een plaats geven is, mijns inziens, een manier om deze kinderen op een persoonlijkere manier te benaderen.

Youqine Lefèvre
Vertaling: Marleen Cappellemans.

Site Web: www.youqinelefevre.com




youqine_lefevre_site_3

© Youqine LEFÈVRE, reeks Far from home, 2016