LES CHOSES SIMPLES (HOU HET SIMPEL...)

FRANÇOIS GOFFIN I

> van 9 september tot 8 november 2009

De integraal van ons drietalig tijdschrift, hier

Biografie van de artiest (alleen in het Frans)

Persoonlijke Web Site van François Goffin, hier

Hou het simpel...

JLG: Vanwaar die titel ‘Les choses simples’?

FG: Dat heeft met verschillende dingen te maken, met name met het feit dat van mijn tiende of twaalfde mijn ouders me steeds voorhielden om ‘het simpel te houden’ –  wellicht het gezonde boerenverstand van de Condroz om vooral gewoon te doen -, naast het feit dat ik ontzettend van jazz hou, vooral van de plaat My Favourite things van Coltrane, een titel die ik voor mezelf heb vertaald als ‘mijn favoriete ideeën’. En dat was kortom wat ik met fotografie wou doen. Ik was net afgestudeerd, had geen zin om pure documentaire fotografie te gaan plegen en ik had die ‘doos met simpele dingen’, beelden waar ik me niet al te druk over maakte. Nog iets bijzonders aan die plaat van Coltrane is dat er een bepaalde frasering onophoudelijk terugkeert, die hij een andere richting uitstuurt wanneer hij dat wil, met een ongelooflijke vrijheid. Dat stemt eigenlijk overeen met wat ik met fotografie wil doen: werk maken dat een bepaalde lijn volgt, maar zonder kapsones en waarin men een soort non-stop vrijheidsgevoel en het plezier om beelden te maken kan ervaren.

JLG: Wanneer je foto’s maakt, wat is dan de gang van zaken?
Moet je jezelf aan het werk zetten of ben jij eigenlijk
voortdurend spontaan aan het werk?

FG: Dat laatste dus. Als ik fotografeer gaat het erom dat ik
plezier kan beleven aan een onderwerp dat me is opgevallen.
Dat fotograferen werkelijk een genot blijft, is echt wel heel
belangrijk voor mij.

JLG: Zou je kunnen stellen dat jouw boek eigenlijk een
soort dichtbundel is, een compilatie; er is geen welomschreven
onderwerp, geen vastomlijnde manier van fotograferen.

FG: Als er iets is dat mijn globale werk verbindt, dan is het een
aanvoelen op het moment van de opnamen zelf dat een
welbepaald beeld deel zou kunnen uitmaken van de reeks. Als ik werk aan ‘Les choses simples’ dan ben ik nauwkeurig op zoek
naar beelden en telkens weer is er bij de klik van de sluiter dat
fundamenteel gevoel van vrijheid, van anarchie als het ware;
dat is mijn moment, dat ik voor niemand hoef te
rechtvaardigen. Naderhand vind je het goed of niet, je doet
ermee wat je wil, ik stel geen eisen. Ik krijg vaak de vraag
naar andere verklaringen voor de titel of voor de reeks, maar die zijn er niet.

Al verheel ik niet dat ik met mijn werk toch ook poëtische
bedoelingen heb, zonder daarom het statuut van dichter op te
eisen. Ik ben dan ook met fotografie bezig, een visuele taal; al
merk ik steeds meer dat men twee dingen door elkaar haalt: men verwacht van een fotograaf dat hij zowel de beeldende taal beheerst als de geschreven taal en dat hij beide met elkaar kan confronteren, waarbij de ene taal de andere moet legitimeren. Daar geloof ik dus niet in.

Misschien is het wel allemaal zo ‘simpel’ omdat ik gewoon
stapelverliefd ben op de fotografie en daar meer dan genoeg
aan heb!

Naar een interview met François Goffin door Jean-Louis
Godefroid, curator van de tentoonstelling, juli 2009.

Vertaling: Erik Eelbode