MAUD FAIVRE
Les villes invisibles | De onzichtbare steden
28/03 - 30/05/18


En français | In English



Maud_Faivre_sire_inside_1

© Maud FAIVRE, reeks De onzichtbare steden, 2017

De titel Les Villes Invisibles verwijst naar een in 1972 gepubliceerde tekst van Italo Calvino. Het gaat om een bundel verslagen over de reizen van Marco Polo waarin keizer Kublai Khan aan de koopman, een vreemdeling, vraagt om hem China te beschrijven. Aangezien de twee personages niet dezelfde taal spreken, beschrijft Marco Polo deze onzichtbare, denkbeeldige steden, zonder woorden, aan de hand van een visueel en auditief communicatiesysteem: objecten, dans, uitroepen.

Deze visuele kracht, aangewend om een stad te evoceren, wekte mijn belangstelling en sluit aan bij het idee van archeologie.

Een jaar lang vertoefde ik in het gezelschap van archeologen en bezocht ik opgravingen, diagnosewerven en werklaboratoria van een nationaal instituut voor archeologie (INRAP).
« Omdat de archeoloog en zijn dagelijkse omgeving observatieobjecten worden, groeien ze uit tot vreemde actoren in « subjectieve documenten ». Werven, laboratoria, personen, bewegingen, opgravingsobjecten – reële materie – worden getransformeerd tot raadsels waaruit een krachtige narratieve verbeeldingswereld spreekt.»*

De banden tussen archeologie en fotografie zijn veelvoudig, in de handeling van visuele registratie,
of in de observatie van de afdruk, van het spoor tot de verdwijning ervan, en ook in het idee van zichtbaarheid/onzichtbaarheid: zoals de fotograaf opnieuw zaken toont die we niet zien of niet meer zien, leest de archeoloog in de sporen een verleden dat we niet rechtstreeks aanschouwen.

De beelden evoceren meer dan ze tonen, de objecten zijn als losgerukt van hun betekenis. Dit « te reële » aspect van de fotografie zorgt er echter voor dat er een moment komt waarop wat gefotografeerd is terug identificeerbaar wordt. Er zijn heen-en-weerbewegingen tussen het object en zijn betekenis en de betekenis die we eraan geven: de verbeelding is van fundamenteel belang in dit project dat de toeschouwer ertoe aanzet hypothesen te formuleren uitgaande van materiële overblijfselen, van visuele aanwijzingen, en van ze met elkaar te verbinden. Wellicht op dezelfde manier als een archeoloog.

Maud Faivre
Vertaling: Marleen Cappellemans.

Website : www.maudfaivre.com

*Alessia Bonannini, beleidsmedewerker culturele valorisatie - tentoonstellingen, directie culturele ontwikkeling en communicatie INRAP.

In samenwerking met Villa Pérochon, Drac Nouvelle-Aquitaine en Inrap.


Logos_Maud_Faivre




Maud_Faivre_site_3

© Maud FAIVRE, reeks De onzichtbare steden, 2017